Que son, cando emitilias e que requisitos legais deben cumprir segundo o RD 1619/2012.
Cando te equivocas nunha factura, a tentación é borrala e facer outra. Pero a normativa española non permite iso. Se unha factura xa foi emitida e contén erros — ou se as circunstancias da operación cambian despois de emitila —, a única forma legal de corrixila é mediante unha factura rectificativa. É un documento con requisitos propios, regulado no artigo 15 do RD 1619/2012, e non emitila cando corresponde pode acarrear sancións.
O artigo 15 do RD 1619/2012 define tres situacións nas que a emisión dunha factura rectificativa é obrigatoria, non opcional.
A primeira é cando a factura orixinal non cumpre cos requisitos de contido dos artigos 6 ou 7 — por exemplo, falta o NIF do destinatario, a descrición é incorrecta, ou aplicouse un tipo de IVE equivocado. A segunda é cando as cotas de IVE se determinaron incorrectamente — un erro de cálculo, por exemplo. E a terceira é cando se producen circunstancias do artigo 80 da Lei do IVE que modifican a base impoñible — devolucións de mercadorías, descontos posteriores, concurso de acredores do debedor ou créditos incobrables.
Hai unha excepción práctica — se o cliente devolve mercadoría pero lle fas outra venda equivalente na mesma factura seguinte, podes compensar sen necesidade de emitir rectificativa, sempre que o tipo de IVE sexa o mesmo. Pero fóra deste caso, a rectificativa é o único camiño legal.
Unha factura rectificativa non é simplemente unha factura con números negativos. O artigo 15.5 do RD 1619/2012 esixe que cumpra con todos os requisitos dunha factura ordinaria (os do artigo 6) e ademais inclúa varios elementos adicionais que a identifican como documento rectificativo.
En primeiro lugar, debe indicar expresamente a súa condición de documento rectificativo — non abonda con que teña importes negativos, debe dicir claramente que é unha factura rectificativa. En segundo lugar, debe emitirse nunha serie de numeración independente, exclusiva para rectificativas. Non pode compartir serie coas facturas ordinarias.
Tamén debe identificar a factura ou facturas que rectifica, incluíndo o seu número e data. Se rectifica varias facturas á vez, debe listalas todas. Ademais, debe describir a causa da rectificación, indicar o método utilizado (por diferenzas ou por substitución) e amosar os importes rectificados segundo o método elixido.
A normativa establece dous métodos para expresar a rectificación, e debes elixir un ao emitir a factura rectificativa.
O método por diferenzas (código I) é o máis habitual. A rectificativa amosa só o importe do axuste, que pode ser positivo ou negativo. Por exemplo, se unha factura de 1.000 euros debería ser de 800, a rectificativa amosa -200 euros. É sinxelo e directo, ideal para correccións puntuais como un erro de prezo ou a aplicación dun desconto.
O método por substitución (código S) é máis completo. A rectificativa amosa os importes correxidos finais — o que a factura debería dicir — ademais do importe da rectificación. Úsase cando se precisa substituír completamente os datos da factura orixinal, por exemplo cando hai múltiples erros ou cando se quere deixar constancia clara do estado correcto da operación.
A normativa clasifica as facturas rectificativas en cinco tipos segundo a causa que as motiva. Esta clasificación é importante porque determina o tratamento fiscal da rectificación e é un dato obrigatorio no rexistro Verifactu.
O tipo R1 é o máis común e cobre as situacións habituais do día a día — devolucións de mercadorías, descontos por volume aplicados retroactivamente, alteracións de prezo despois da operación, anulacións de operacións e erros fundados en dereito. A súa base legal está nos artigos 80.Uno, 80.Dos e 80.Seis da Lei do IVE.
O tipo R2 aplícase cando o debedor foi declarado en concurso de acredores (Art. 80.Tres LIVE). O R3 é para créditos incobrables, e esixe que pasase máis dun ano desde a devindicación, que o crédito estea contabilizado e que se reclamase o pago ao debedor (Art. 80.Catro LIVE).
O tipo R4 é un caixón de xastre para outras causas — modificacións de base impoñible fóra do artigo 80, ou correccións de datos non monetarios como un enderezo incorrecto, un erro na descrición ou un NIF equivocado. E o R5 úsase exclusivamente cando se rectifica unha factura simplificada (tipo F2), independentemente de cal sexa a causa subxacente.
CokuApp xera facturas rectificativas con todos os requisitos legais, incluíndo serie independente e referencia á factura orixinal.